Mleczarnia, bo o niej mowa, powstała w starych pomieszczeniach produkcyjnych, a nazwę zawdzięcza szyldowi, który pamięta czasy wojny, wiszącemu nad wejściem. Właściciele nie wygonili z kątów kurzu, wstawili nieskładne stoły i krzesła. Niby nic  a efektem jest miejsce o niebanalnym, iście Kazimierzowskim, klimacie

Samo wnętrze to zbieranina tzw durnostojek i pułapek na kurz. Dziwne obrazy na ścianach, stare kufle i szklanki poupychane po katach, jakieś krzywe szafki, kredensy i komody. Absolutna serweciarnia i to w najlepszym wydaniu.
Obsługa miła i sympatyczna, świadoma tego, że na Kazimierzu barman ma ostatnie słowo
Duża ilość dziwnych trunków, bardzo dobra kawa i smalec domowej roboty. Można przyjść z psem lub bez psa, godna polecenia jest szarlotka i sernik.

Ogródek Mleczarni to już legenda przez duże L. Znajdujący się po drugiej stronie ulicy, przyciąga tłumy niezależnie od dnia tygodnia. Duży, wręcz ogromny w porównaniu z innymi ogródkami, utytułowany pod drzewem, cudownie zacieniony nawet w najgorętsze upały. Rewelacyjne miejsce do odpoczynku.

Lokal warty odwiedzenia, bo naprawdę Kazimierzowski.

© 2009, ISHKE. All rights reserved. Na prośbę osób zainteresowanych autor może usunąć wybrane komentarze. Usuwane będą komentarze propagujące treści niezgodne z prawem obowiązującym w Polsce – szczególnie propagujące treści nazistowskie, rasistowskie itp. W innych przypadkach komentarze nie będą usuwane.